coitelos de mishima

nalgures o silencio constrúe unha habitación propia,
definitivamente aquí, na estación das choivas, a improvisación non é posíbel.
cada minuto que pasa é rexistrado de maneira automática polos gardiáns de Aletheia, que non é senón a divinidade da mentira, porque esquecer é o único que se pode facer ainda, a única decisión real e posíbel


cando a MEMORIA acontece coma DOR, a VIDA reclama VINGANZA
...

recordos?
os recordos son coma sementes que xamais sairán de debaixo da terra