sombras dende as alturas
caen e bican-me as mans
caen e perforan-me os oidos
caen e sinalan-me unha porta
caen e agardan-me quietas
caen e borran-me a boca
caen e chaman-me tola
caen e lembran-me a tí
caen e provocan-me
ODIO
TONELADAS
DE AIRE BALEIRO CHEO DE PALABRAS QUE DIXEN QUE NON DIXEN
IRRESPIRABLE
e paisaxes estériles, e un abrazo, e quero-te, a tí, estratosfera inhabitable onde sempre poderei desintegrarme se alguén algún dia me fai dano
caen e bican-me as mans
caen e perforan-me os oidos
caen e sinalan-me unha porta
caen e agardan-me quietas
caen e borran-me a boca
caen e chaman-me tola
caen e lembran-me a tí
caen e provocan-me
ODIO
TONELADAS
DE AIRE BALEIRO CHEO DE PALABRAS QUE DIXEN QUE NON DIXEN
IRRESPIRABLE
e paisaxes estériles, e un abrazo, e quero-te, a tí, estratosfera inhabitable onde sempre poderei desintegrarme se alguén algún dia me fai dano

0 Comments:
Enviar um comentário
<< Home